Step-by-step playbooks

Ang pader ng "ano na"

Ang malalaking sandali ng pangangalaga — paglabas sa ospital, pagkahulog, bagong dementia diagnosis — ay may dosenang bagay na pakiramdam ay urgent lahat nang sabay-sabay. Nauuwi ang mga pamilya sa pag-google sa hatinggabi, pagtawag sa mga pinsan na nakaranas ng katulad, at hindi nagagawa ang isa o dalawang bagay na talagang mahalaga (ang medication-reconciliation call, ang 48-hour follow-up). Nandiyan ang impormasyon, pero walang nag-aayos nito sa "gawin mo muna ito, tapos ito, tapos ito."

Maikling intake, tapos personalized checklist

Bawat playbook (hospital discharge, pagkatapos ng pagkahulog, bagong dementia diagnosis, home-health setup, end-of-life) ay nagsisimula sa 5-8 katanungan tungkol sa partikular na sitwasyon ng iyong magulang. Pino-personalize ng Kintaria ang playbook batay sa iyong mga sagot — natatanggal ang mga hindi kailangang hakbang, naka-anchor ang mga petsa sa mga pangyayaring sinabi mo, naka-assign ang mga kapatid sa mga gawaing sinabi na nilang pwede nilang tulungan. Pumapasok ang mga gawain sa workspace bilang totoong to-do list na may mga due date at owners; ang pagtatapos ng isa ay naglalabas ng susunod.

Hospital discharge, 48-hour window

Pinapauwi na si Tatay bukas pagkatapos ng pagkahulog. Sinimulan mo ang Hospital Discharge playbook. Intake: "Pupunta ba siya sa bahay o sa skilled nursing facility?" "Sino ang primary discharge contact?" "May mga bagong gamot ba?" Naglalagay ang playbook ng 18 tasks sa workspace: medication reconciliation (ngayong araw), i-schedule ang follow-up appointment (sa loob ng 48 oras), home-safety check (sa loob ng isang linggo), bawat isa may malinaw na owner. Nag-offer ang kapatid mong babae na gawin ang medication call; bino-book ng kapatid mong lalaki ang follow-up; ginagawa mo ang home-safety walk-through.